SANA EN İYİ SEN GELİRSİN!

SANA EN İYİ SEN GELİRSİN!
Sensin bu hayatta en iyi arkadaşın,en iyi dostun,en iyi kardeşin,en iyi öğretmenin,en iyi en iyi en iyi.....En iyi kimlik olarak  tanımladığımız kişilerin hepsi sensin işte.
Kimse olmadığı anda yine sen dinlersin en iyi seni, sohbet edersin kendinle,kızarsın,bağırıp çağırırsın azıcık.Başkası gibi alınmayacağını bildiğinden yüklenirsin de yüklenirsin. Patlak verir kimi zaman gözyaşlarıyla.Kimi zaman stres yaptırır sana. Bazen hasta eder ilaçlara mahkum eder, bazen de kafayı yedirtecek seviyeye getirir seni.Her ne olursa olsun döner dolaşır en son karar mercine yani kendine getirtir bu içindeki ses  seni sana.
Zaman mekan aramaz seni dinlemek için. Her daim hazırdır seni dinlemeye.Yardımcı olur problemlerini çözmeye.Kimi zaman doğru karar verdirtir,kimi zaman dönüşü olmayan hatalar yaptırır acımasızca.Kabul edersin  ondan gelen iyiyi de kötüyü de. Sana vakit ayırıp seni dinlediği için duyduğun minnetle takılıp kalmazsın her ne olursa olsun sonuçlara.
Sabah uyanırsın günaydınla karşılar seni aynada,gece yatağa yatarsın sessizce çekilir içinde bir köşeye.Uykuya dalana kadar tatlı kısa bir sohbetiniz olur zaman zaman.Bazen hak verir sana,bazen kızar gözünün yaşına bakmazcasına.
Sonuç ne olursa olsun yanındadır hep dimdik. Duyduğu sonsuz güvenle senide tutar ayakta bu güçle.Zorluklara gelip ayağın sendelediği anda tutar elinden kaldırır seni. Öğüt verir biraz ,aslında bu sese hep kulak vermeli. Kötü gün dostu da olur her daim. İyi günlerinde uğramaz yanına bile. Mutluyken rahatsız etmez seni. İhtiyacın olduğu her anda  çağırmadan koşa koşa  gelir. Kalbinin bir atışı,bir sıkıntılı nefes alışın yeterlidir onun gelmesi için. Kısaca zaman mekan kavramı yoktur.İhtiyaç duyduğun her anda senin için en güzel konuktur.
Üzülme yalnızım diye,üzme onu da bu yersiz düşüncelerle. Derman olsun derdine,izin ver korkma bir kez de olsa dene.
Sana en iyi gelen sensin,kulak ver iç sesine. Sıkı tut elini,gitmesine asla izin verme...



Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

33 YAŞIMA...

Resim
Şimdi uzak kaldığın gökyüzüne çevir yüzünü. Akışın içinde kaybol, karmakarışıklık sarsın bedenini. Hırçın, zamansız, kimliksiz tavrın aksın damarlarına. Çekildiğini, kaybolduğunu zannettiğin ruhu yerine koymanın zamanı. Serzenişler, yok oluşlar, çıkmaz sokaklar bir kenara. Ruhun tekrar gökyüzü, göğün alabildiği mavilikte yüzüyor her şey. Aynada görünen, deli ruhunun yansıması. Rakseden kelebekleri kovalıyorsun içinde. Ve şimdi sınırsız melodiler aksın içinde. Kainatın en güzel şarkısını yazmaya geliyorsun. Çünkü kaybettiğini zannettiğin ‘sen’ dilindeki en güzel şarkı Bugün ben ölmek için bir kez daha doğdum. Çünkü ben bugün var oldum.33 yıl önce bugün. İşte Güneş o gün neredeyse bugün de yine ayı yerinde. Çünkü Güneş her 33 yılda bir aynı saate aynı yere geliyor. Bu da doğum haritamızda hayata geliş amacımızı sembolize eden Ay düğümlerimizi önemli ölçüde etkiliyor. Her yıl yine, yeniden kendime hatırlattığım cümleleri tekrarlıyorum. Yeni yaşımda; affetmeyi, affetmenin ne kadar güze...
Devamı

8 MART NE DEĞİLDİR?

Resim
Şimdi ben, yaşadığım ve de şahit olduğum olayları milyonlarca kadının sesi olarak birkaç cümlede yazacağım. Erkeklerden tek ricam; üstüne alınacağınız bir durum yoksa tepki göstermeden, empati kurmaya çalışarak okumanız. Zira bunların hepsi can sıkıcı acı gerçekler. Bunca haksızlığın, bunca cinayetin, bunca hakaretin ve hor görülmenin karşısında kutlama mesajlarıyla, aldıkları çiçeklerle, cinsiyet kimliğini tek bir güne sığdırmaya çalışan zihniyetlerin kutlamaları dışındaki tüm kutlamalar başımızın tacı. Ama 8 Mart bir bayram değil, haksızlığa direnişin, başkaldırışın, mücadelenin ve emeğin, alevler içinde bedelinin canla ödendiği tarihi bir günün yeniden hatırlanması gereken bir gündür. Peki 8 Mart ne değildir? Akşama kadar karısına dayak atan, hakaret eden, çocuklarının yanında onu aşağılayan, döven, sadece toplum içinde koca figürüne fütursuzca bürünenlerin kutladığı bir gün değildir. Dolmuşta, otobüste, kalabalık mekânlarda fırsattan istifade elle, gözle tacizi kendine hak görenler...
Devamı

VELADET

Resim
‘                                                 Bir ben vardır bende, benden içeri’ Münzeviliğin tesiri altında içsel sorguların katmerlendiği bir zamanın daha içinden geçerken geri de kalanların gönülde ve zihinde bıraktıklarını tamir etme gayretini bulma çabasındayım. Geride kalan sanki koca bir sukutuhayal, deliksiz koca bir boşluk.   Yeis olma haliyle zehirlenen bedenlerin arasında insanın kendini alıkoyması imkânsız nerdeyse. Yıkık inançların, darmadağın düşüncelerin içinde kendine bir çıkış kapısı arayanlara bile sirayet eden bu akıl almaz halin beşerde yarattığı etkilerin izlerini düzeltme çabası ile geçiriyoruz günleri. Oysaki vakur olana özlemin derinliği giderek artıyor. İşte tam da bu noktada zahiri âlemin kör ettiği gözlerimizle batıniden koşarak uzaklaşıyoruz. Hasletin burnunu hakikate yöneltmediğimiz sürece kurtuluşa erebilir miyiz...
Devamı