2015 GELDİ,BAŞIMIZ GÖĞE ERDİ ÖYLEYSE!

Ne yaşadın geçen bir senede,sana ne kattı, senden ne götürdü, sen ders çıkarabildin mi?Bence bu gece üzerinde en çok durulması gereken konu başlıkları bunlar olmalı. Eğlence,zevk,dans,yemek vb kavramların dışında en çok sorgulanması gereken konular bunlar diye düşünüyorum. Ömrümüzden bir yılı daha geride bırakmanın hayatımızda ne kadar önem teşkil ettiği üzerinde durulmalı bence. Geçen bir yılda neler yaptık, insanlık olarak gerçekten hem kendimize hem etrafımıza ne kadar faydalı olabildiğimiz değil midir önemli olan...Bencilliği bir kenara bırakıp, merhamet duygusunu ne kadar ruhumuza öğretebildiğimiz değilmidir herşey den önemlisi.Ne kadar çok kazanıp, ne kadar çok harcadığımızdan ziyade,kime ne kadar yardım edip , bir gönüle nasıl dokunabildiğimuz değilmidir aslında hakikat.
Evet bir yılı daha geride bıraktık, bir yaş daha yaşlandık ve insanlık olarak dünyanın sonunu kendi ellerimizle hazırlayışımızın bir yılını daha geride bıraktık. Daha çok bencil, daha çok acımasız olduk. Hep kendimizi düşündük, hep kendimiz için yaşadık. Başımıza kötü birşey gelmeden kimsenin halinden daha iyi anlayamadık. Bencilliğimiz o kadar çok tavan yaptı ki başkasının mutluluğuna bile kalbimizi karartmayı öğrendik. Daha çok yedik, aç olanları umursamadık. Daha çok giydik, üşüyenleri düşünmedik. Daha acele olduk, yolda çaresiz kalmış yardım isteyen insanları görmedik. Hep koşturduk, hep koşturduk bir türlü 24 saati 25 saat yapamadık.Hep daha iyisini hep daha lüksünü istedik. Azla yetinmeyi bir türlü öğrenemedik. Kıskançlık duygumuzu kabarttık da kabarttık. İnsanların mutluluğuna ortak olmayı bırakıp, gölge olmaya başladık. Hep bize, hep bize dedik.
İnancımızı azalttık. Dünya malına öyle bir taptık ki ölüm duygusunu aklımızdan çıkarttık. Daha az şükrettik, kalbi kara olmaya bir adım daha yaklaştık. Sevdiklerimizi umursamadık.Teknoloji gelişti, biz kötü amaçlar için kullandık.Kendi sonumuzu kendimiz hazırlarken daha koşar adımlarla gittik adeta. Bencilliğimiz haddi hesabı olmadı. Kendimizi düşünmekten başkasını bir türlü düşünemedik. İşimiz bitene kadar kullandık insanları, sonra kaldırıp bir güzel çöp kutusuna şutladık.
İyi günlerinde yanında olmaya devam ettik insanların. Yedik,içtik,güldük,eğlendik. Başı sıkışan bir dostumuza ardı arkası kesilmeyen bahaneler sıraladık, yalnız bıraktık. O ağlarken biz fütursuzca kahkahalar atmaya devam ettik. Acı olaylar yaşadık insanlık olarak. Toplu ölümler,savaşlar,depremler...İlk bir kaç gün üzülmüş numarası yaptık, sonra ne ölenler umrumuzda oldu nede geride kalan yakınları. Bombalar altında ağıt yakan yavruların feryatlarını duyamadık. Huzur içinde yaşamaktan sürekli dır dır ederken, onların feryatlarına koşamadık,gözyaşlarını silemedik,yüreklerine dokunamadık.
Çok yedik, az hareket ettik,hasta olduk,hastanelerden çıkamadık. Maneviyat eksikliğini psikolojik hasta olma ayağına yatarak insanları kendimizden uzaklaştırdık,insani değerlerimizi kaybettik. Kalabalığın içinde yalnız kaldık. Küçüldükçe küçüldük, ufaldıkça adeta yok olduk. Benliğimizi,özümüzü kaybettik,robot olup çıktık.
Evet 2014 ü geride bıraktık. Sadece fotograf çekinirken gülümsediğimiz sahte anlar dışında mutlu olmayı öğrenmediğimiz bir yılı daha geride bıraktık. 2015 için dilekleri sıraladık,sahte gülümsemelerle poz vermeyi ve sosyal medyada paylaşmayı ihmal etmedik. Bence 2015 öncelikle hepimize temiz kalpli olmayı öğretsin. Paylaşımcı ruhu kendimize aşılamayı,insan olmak için bir adım daha atabilmeyi hatırlatsın. Daha çok kitap okuduğumuz,insanlık olarak hem kendimize hem çevremize daha faydalı olabilmeyi öğretsin. Kısaca 2015 bize sadece huzurlu bir kalp ile düşünebilmeyi ve hareket edebilmeyi öğretsin. Gerisi nasılsa hallolur. '' Acısıyla tatlısıyla bir yılı daha geride bıraktık'' klişesinden sıyrılabilmek adına birey olarak elimizden geleni yaptığımız ve sadece tatlısıyla hatırlayıp yad edebileceğimiz bir yıl geçirmenizi diliyorum. Yeni bir yıl tüm dünya için sadece barış ve huzur getirsin.
Süreyya