SEN,SEN OL ...!

SEN,SEN OL ...!
Sen, sen ol! Evet önce sen ol , yani kendin ol...
Sen olduğun için değer bul bu hayatta, bir başkası gibi olmak için değil. Sana sen olduğun için değer versin insanlar,bir başkası gibi olmaya çalıştığın için değil...
Aklınla hareket et,akıl vermesin sana kimse. Yeri geldiğinde akıl al elbet,tabi aklına yatacak değere sahipse. Sen olarak yaşa bu hayatta,bir başkası gibi değil. Maskeleri çıkar koy bir kenara,çıplak olduğun yüzünle daima...
Vicdanın olsun sana arkadaş,tut elinden her daim,sıkıca kavra onu. Gevşek bırakmaya gelmez o. Kaçıp kurtulmak ister zaman zaman.İşte o anlarda sor kalbine bir kez daha. Başını koyduğunda yastığa,aklın kalbine tamam derse dal huzurlu bir uykuya.
Sen daima teksin ve özelsin bunu unutma.Seni sen yapan değerlerini bir başkası için sakın bir kenara atma. Taklit etme kimseyi, kuklacılık oynama.Örnek al ama her daim, daha iyi olmak adına...
Başkasına yaranmayı kaldır koy rafa. Bir başkasının mutluluğu adına,kendi mutluluğunu yabana  atma, vicdanını da olur olmaz şeyler için sızlatma.Seni sen olduğun için kabullenen insanlarla vakit geçir daima. Dünyaya katacağın güzellikleri fark edenlerin samimiyet çemberinin içinde ol adeta.
Örnek alınacak şeyler var tabi bu dünyada,gaflet illetine düşmeden güzelce uygulanırsa..
Seni sen yapan çok değer var, farkına varabildiğin zamanlarda...Bu dünyada teksin ve özelsin bunu aklından çıkarma.
Bir koluna aklın,bir koluna fikrin girsin bu hayat yolunda. Her ne olursa olsun sonra bir olup kalbine danışmayı  unutma. Onu çiğneyip geçtiğin her olayda, uykusuz gecelere yeni bir merhaba...Ömürden giden bir gün daha...Bu kısa yolculukta, kalp kırma...Kimseye kalmadı bu dünyada,sana da kalmaz unutma..

Yaşadığımız her saniyenin kıymetini bilmek adına,yeni bir güne  her daim şükür,şiir ve kahve ile merhaba.

Süreyya KOCATEPE

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

33 YAŞIMA...

Resim
Şimdi uzak kaldığın gökyüzüne çevir yüzünü. Akışın içinde kaybol, karmakarışıklık sarsın bedenini. Hırçın, zamansız, kimliksiz tavrın aksın damarlarına. Çekildiğini, kaybolduğunu zannettiğin ruhu yerine koymanın zamanı. Serzenişler, yok oluşlar, çıkmaz sokaklar bir kenara. Ruhun tekrar gökyüzü, göğün alabildiği mavilikte yüzüyor her şey. Aynada görünen, deli ruhunun yansıması. Rakseden kelebekleri kovalıyorsun içinde. Ve şimdi sınırsız melodiler aksın içinde. Kainatın en güzel şarkısını yazmaya geliyorsun. Çünkü kaybettiğini zannettiğin ‘sen’ dilindeki en güzel şarkı Bugün ben ölmek için bir kez daha doğdum. Çünkü ben bugün var oldum.33 yıl önce bugün. İşte Güneş o gün neredeyse bugün de yine ayı yerinde. Çünkü Güneş her 33 yılda bir aynı saate aynı yere geliyor. Bu da doğum haritamızda hayata geliş amacımızı sembolize eden Ay düğümlerimizi önemli ölçüde etkiliyor. Her yıl yine, yeniden kendime hatırlattığım cümleleri tekrarlıyorum. Yeni yaşımda; affetmeyi, affetmenin ne kadar güze...
Devamı

8 MART NE DEĞİLDİR?

Resim
Şimdi ben, yaşadığım ve de şahit olduğum olayları milyonlarca kadının sesi olarak birkaç cümlede yazacağım. Erkeklerden tek ricam; üstüne alınacağınız bir durum yoksa tepki göstermeden, empati kurmaya çalışarak okumanız. Zira bunların hepsi can sıkıcı acı gerçekler. Bunca haksızlığın, bunca cinayetin, bunca hakaretin ve hor görülmenin karşısında kutlama mesajlarıyla, aldıkları çiçeklerle, cinsiyet kimliğini tek bir güne sığdırmaya çalışan zihniyetlerin kutlamaları dışındaki tüm kutlamalar başımızın tacı. Ama 8 Mart bir bayram değil, haksızlığa direnişin, başkaldırışın, mücadelenin ve emeğin, alevler içinde bedelinin canla ödendiği tarihi bir günün yeniden hatırlanması gereken bir gündür. Peki 8 Mart ne değildir? Akşama kadar karısına dayak atan, hakaret eden, çocuklarının yanında onu aşağılayan, döven, sadece toplum içinde koca figürüne fütursuzca bürünenlerin kutladığı bir gün değildir. Dolmuşta, otobüste, kalabalık mekânlarda fırsattan istifade elle, gözle tacizi kendine hak görenler...
Devamı

VELADET

Resim
‘                                                 Bir ben vardır bende, benden içeri’ Münzeviliğin tesiri altında içsel sorguların katmerlendiği bir zamanın daha içinden geçerken geri de kalanların gönülde ve zihinde bıraktıklarını tamir etme gayretini bulma çabasındayım. Geride kalan sanki koca bir sukutuhayal, deliksiz koca bir boşluk.   Yeis olma haliyle zehirlenen bedenlerin arasında insanın kendini alıkoyması imkânsız nerdeyse. Yıkık inançların, darmadağın düşüncelerin içinde kendine bir çıkış kapısı arayanlara bile sirayet eden bu akıl almaz halin beşerde yarattığı etkilerin izlerini düzeltme çabası ile geçiriyoruz günleri. Oysaki vakur olana özlemin derinliği giderek artıyor. İşte tam da bu noktada zahiri âlemin kör ettiği gözlerimizle batıniden koşarak uzaklaşıyoruz. Hasletin burnunu hakikate yöneltmediğimiz sürece kurtuluşa erebilir miyiz...
Devamı