Süreyya Kocatepe

Güneş doğmadı henüz. Karanlığı bolca sürdüğüm tuvalimde,  hayallerimi simsiyah resmedecekken, yanlışlıkla kıyısına bir parça ak bulaşmış zihnim haddini aşarak resmedeceğim hayallerime karışıyor, istediğim zifiri karanlığı tam yakalayacağım derken de, üstüne düşmeyen vazifesini tamamlayıp, aklımın ucundaki sıraya giriyor, işlediği suçun farkına varmış gibi sırası gelince çekilip bir köşeye sessizce oturuveriyordu. Kaç gece geçti, düşüncelerim sığınacak bir köşe bulamadı zihnimin limanında. Öncelerde sert esen aklım şimdilerde durulmuş, ev sahibi edasıyla bir bir misafir ediyordu kapısına gelenleri. Aklıma geleni kapıdan kovamamak gibi bir huyu da meslek edinmiştim son zamanlarda kendime.   Nasıl oluyorda daha gün doğmadan yarın batacak güneşin telaşına kapılıyordum. Zamanın içinden hızlıca koşuyor, yelkovanı arkasından soluksuz kalana dek sokak sokak kovalıyordum. Nazlı nazlı yürüyen akrebin bile aklını bir parça çikolata ile çelip, yelkovanın peşine hafiye olarak tak...

BİR TREN GÜNLÜĞÜ Gidersin… Uzaklaşırsın… Nereye gidersen git, içinde tuttukların her zaman seninledir bunu unutma. Hayatın karmaşasından kendine vakit ayıramadığın zamanlarda en güzel şey uzun yolculuklar değil midir? Yollar uzadıkça, iç sesinle muhakemende bir o kadar basit oluyor. Kaçacak yerin kalmadığındandır belki de bu kolaylık. Gözlerin yol çizgilerini saliselik dilimlerle keserken, içinde susturamadığın binlerce kelimenin ardı sıra anlamlı ve zorlayıcı cümleler oluşturarak kalbinin kapısına dayanmasına karşılık, verecek cevabı olmalı insanın. İşte uzun zamandır istediğim ama sürekli ertelediğim bir yolculuktu Doğu Ekspres Treni ile Kars yolculuğu benim için. Belki rota Kars’ı gösterse de önemli olan o tren yolculuğunu deneyimlemekti. Yaklaşık 20 saatlik yolculuk boyunca geçmiş yılın sorgulamasını yaparken, kapıyı çalan yeni yıl için bazı şeylerin planlanması konusunda bulunmaz bir zaman dilimi oluşturdum bu yolculukta kendime. Tarifsizdi, ömrüm boyunca yaptığım bütün yo...