Süreyya Kocatepe

‘                                                 Bir ben vardır bende, benden içeri’ Münzeviliğin tesiri altında içsel sorguların katmerlendiği bir zamanın daha içinden geçerken geri de kalanların gönülde ve zihinde bıraktıklarını tamir etme gayretini bulma çabasındayım. Geride kalan sanki koca bir sukutuhayal, deliksiz koca bir boşluk.   Yeis olma haliyle zehirlenen bedenlerin arasında insanın kendini alıkoyması imkânsız nerdeyse. Yıkık inançların, darmadağın düşüncelerin içinde kendine bir çıkış kapısı arayanlara bile sirayet eden bu akıl almaz halin beşerde yarattığı etkilerin izlerini düzeltme çabası ile geçiriyoruz günleri. Oysaki vakur olana özlemin derinliği giderek artıyor. İşte tam da bu noktada zahiri âlemin kör ettiği gözlerimizle batıniden koşarak uzaklaşıyoruz. Hasletin burnunu hakikate yöneltmediğimiz sürece kurtuluşa erebilir miyiz...

                                                                                                                                   KENDİNİ TANI!         ‘Seni yok sayacaklar, sen daha çok var olacaksın.’ Yeryüzüne yakışan zarafetinin hakkını vermeye hazır mısın? Öyleyse ayakların dimdik bassın yere. Önce kendini, sonra yaratılan her şeyi keşfetme niyetiyle, hep ileriye… Geçmişe takılı kaldığın her noktada ileriye atacağın adımlara haksızlık yaptığının farkına var önce. Üzüldüğün, kırıldığın, kandırıldığın, haksızlığa uğradığın her ne varsa süzgeçten geçirdikten sonra işe yarayanları topla bir kenara, yoluna devam et. An...

Şimdi tüm süslü sözcükleri iğne oyalı mendillere sarıp, naftalin kokulu sandığın en dibine buruşturmak istemeden nazikçe yerleştiriyorum. Üstüne anısı olan eşyaların yer aldığı, yer yer bazı kısımları sararmış bohçaları bir bir koyuyor, naftalinin keskin kokusunu tekrar tekrar içime çekiyorum. Aklıma gelen her türlü olayı hafızamdan süzüp, eleğin altında kalanlarla ilgilenmeksizin üstündekilere tekrar bir göz atıyorum. Bazen açılmak için kırılmak gerekli. Söylemek için susmak, kazanmak için kaybetmek, var olmak için yok olmak. İşte bazen de susup, bir kenara çekilmek gerekli. Önce kendi içine çekilmek! Geçen bir yıl ne anlam ifade etti senin için? Yorgun ya da kırgınmısın? Üzgün yâda suskun? Bazen mutlu, bazen de hüzünlü mü? Gerçekler mi yordu yoksa? Hayallerin tam olarak nerde? Başkasından çok kendini mi kırdın? Kapıdan kovduğun umutlar geri gelmez mi? Üstünde dolaştığın bulutlar hangi iklimde kaldı? Değişeni bir rakamdan ibaret sayıyorsan bu sorularla meşgul ettiğin...