MEVSİM SONBAHAR
Kasım..Yeşilin yerini turuncu ve sarıya bıraktığı , bu renklerin adeta ahenkle dans ettiği tablo gibi bir ayın son günü bugün.Kimisi için umut olurken,kimisi için anıların bir kez daha yad edildiği , yıllarca uğranılmayan içi binlerce ölüyle dolu bir mezarlık edasında hüzün dolu bir mevsimin son saatleri. Esen rüzgarların durgun bir ahengi var. Nazlı nazlı , birer birer kopuyor dallarından yapraklar.Özleyeceğimiz çok şey olacak artık. Doğa, sarı hırkasını çıkarıp,yerini beyaza giymeye hazırlanırken; renklerin armonisi de yerini tekdüzeliğe bırakmaya hazırlanıyor. Dalından ayrı düşen her yaprağın hüznünü yaşadık belkide. Kimimiz için bu sonbahar gerçekten son bahar oldu. Gurbetten gurbete savrulan insanların iç acısı duyuldu. Gönlümüz yorgun, gönlümüz suskun, gönlümüz küskün oldu zaman zaman. Adeta yazgımız bir sonbahar yaprağının yazgısını yaşadı. Terkedilmiş evlerin duvarlarına,yıpranmış defterlerin sayfalarına yazıldı isimler. Sokaklar öksüz kavramından sı...